سلام بر عشق

دوست عزیز نمی دونم شما حیون خونگی دارین یانه ولی من یه جفت مرغ عشق دارم که خیلی چیزا ی خوب ازشون یاد گرفتم ویه خصلت هایی درآنها دیدم که در آدما کمتر میشه دید...

 من قفس پرنده ها رو تا وقتی که هوا گرمه تو فضای باز زیر بالکن میزارم تا آفتاب اذیتشون نکنه ...چند روز پیش که میخو استم برم مسافرت آب ودونه هاشونا گذاشتم ورفتم . بعد از سه روز که از مسافرت برگشتم متوجه شدم که حواسم نبوده در قفس باز مونده ویکی از اونا پریده  ورفته...خلاصه.. روز یکشنبه تازه رسیده بودم اداره که دیدم گوشیم زنگ خورد...خانمم بود... با حالتی بغض آلود صحبت میکرد ... خیلی نگران شدم... پرسیدم : چی شده ؟

گفت : پرنده برگشته...

پرسیدم: چطور؟

گفت: دیدم صدای جیک جیک پرنده میاد ...پاشدم دیدم اون مرغ عشقی که رفته بود روی قفس نشسته و داره سروصدا میکنه...گاهی هم خودشو میزنه به پنجره...رفتم در فقس رو باز کردم ...پرید ورفت توی قفس پیش جفتش... دیدن این صحنه بقدری زیبا ست که نمی تونم جلو  گریه خودمو بگیرم

عشق واقعی یعنی این... از دست دادن آزادی خود واسه با هم بودن... نظر شما چیه؟؟